عالیجناب عشق

امروز....

alijenab-eshgh — Tue, 27 May 2008 19:52:00 GMT

سلام به همه اونایی که هنوز گه گداری به عالیجناب سر میزنن...

امروز تولدم بود...

همین...

یکم خرابم...زود برمیگردم....

روز از نو روزی از نو....

alijenab-eshgh — Thu, 20 Mar 2008 13:20:18 GMT

سلام...

داشتم فکر میکردم که برای تبریک سال نو چی براتون بنویسم که یکه از دوستان با کامنت قشنگش کار منو راحت کرد....سال نو مبارکتون باشه....هر چی خوبیه مال شما......

سال 1387 خورشیدی برابر با سال 7030 میترایی آریایی، 3746 زرتشتی و 2567 شاهنشاهی . اگرچه محمد 1387سال پیش هجرت کرد ولی سرزمین آریایی من 5645 سال پیش از آن نوروز را جشن می گرفت 2361 سال پیش از آن مردمان این دیار، خدای را ستایش می کردند و کوروش 1182 سال پیش از آن دوستی را در جهان گسترانید. پیشینه سرزمین من بسی بیشتر از1387 سال است.....

انتخابات....24 اسفند!!!

alijenab-eshgh — Thu, 13 Mar 2008 22:06:18 GMT

24 اسفند: یکی از روزهای ماه اسفند که مردم در آن روز مشغول خرید هستند. نام سابق میدان انقلاب. روز تولد رضا خان پهلوی سابق. روزی که قرار است انتخابات هشتمین دوره مجلس شورای اسلامی برگزار شود. کاربرد در جمله: « وسط این همه روز و ماه و سال، چطوری 24 اسفند رو برای انتخابات پیدا کردید؟»

نحوه انتخاب روز مناسب برای انتخابات: باید تعطیل باشد، مردم کاری نداشته باشند، تا دو هفته بعد از آن امکان خبررسانی باشد، امکان بکارگیری نیروهای مناسب در تعداد زیاد در آن روزها وجود داشته باشد، شورای نگهبان دائر باشد تا انتخابات را تائید کند، ترجیحا عزای عمومی باشد، مردم بتوانند به موارد تخلف اعتراض کنند، همه این موارد را در نظر می گیریم و روزی را که به هیچ وجه مناسب نباشد، انتخاب می کنیم.

وقت مناسب برای ثبت نام نامزدها: آخرین وقت ممکن. وقت مناسب برای برگزاری انتخابات: هر وقتی که خبرنگاران سرکار نمی روند و مردم خبر نمی خوانند. وقت مناسب برای اعلام نتایج آرا: وسط چیدن سفره هفت سین. روش گرم کردن تنور انتخابات: چون نزدیک چهارشنبه سوری است، خودش گرم می شود.

انتخابات مجلس: یک فرایند پیچیده که طی آن مردم کسانی که ما علاقمندیم آنها را انتصاب کنیم، انتخاب می کنند.

شیوه مناسب برای شمارش آرا: اگر کامپیوتر بتواند آرای مردم را بدون اشتباه اعلام کند، شیوه دستی مناسب است. نحوه مناسب برای شمارش دستی آرا: با دست راست آرا را می شماریم و با دست چپ جمع می بندیم. بهترین میزان مشارکت آرا: همان که اعلام شده است.

شاعر در مورد بیست و چهارم اسفند سروده است:
دوبیتی
گفتم ز چه روی بیست و چار اسفند؟
گفتا که دلم چنین نموده است پسند
گفتم که دلیل دیگری نیزت هست؟
گفتا به دلایلی که قبلا گفتند

عالیجناب و قطعنامه...

alijenab-eshgh — Sat, 01 Mar 2008 00:15:18 GMT

قطعنامه: کاغذ پاره، یک تکه کاغذ که روی آن به زبان انگلیسی یک چیزهایی می نویسند که اگر آدم خوشش نیامد، ان را پاره می کند. نظر یک گروه که بصورت قطعی نوشته می شود. پاره کردن قطعنامه: کاری که آدم می تواند راحت انجام دهد، ولی چون نسخه های دیگری هم از آن وجود دارد، بهتر است همه را با هم پاره کند. کاربرد در جمله: « امروز قرار است قطعنامه صادر کنند، ما می ریم بخوابیم.»

در صورت صدور قطعنامه چه باید کرد: مدتی به صادر کنندگان فحش می دهیم، بعد منتظر صدور قطعنامه بعدی می مانیم، بعد آنها وقتی می بینند ما عین خیال مان نیست، می فهمند اشتباه کرده اند و به دست و پای ما می افتند ولی ما به آنها محل سگ هم نمی گذاریم. اگر پس از صدور قطعنامه حمله کردند باید چه کنیم؟ همان کاری که قبل از صدور قطعنامه انجام می دهیم، اینقدر به آنها بدوبیراه می گوئیم تا از رو بروند.

روش پاره کردن قطعنامه: با قیچی( در حالی که ورود و خروج قیچی ممنوع شده است، یک قیچی قدیمی پیدا می کنیم و پاره می کنیم.)، جلوی دشمن( تصمیم می گیریم به خارج برویم و قطعنامه را جلوی چشم شان پاره کنیم، ولی چون خروج مان از کشور ممنوع است، در ابرقو این کار را می کنیم.)، با دست( در حالی که دست مان از همه جا کوتاه شده، قطعنامه را ریز ریز می کنیم.)، با پا( یک دیپلمات را احضار می کنیم و به او می گوئیم اگر این قطعنامه را اجرا کنند چه اتفاقی می افتد؟ او می گوید پدرمان در می آید. بعد با پا می زنیم توی سرش و مجبورش می کنیم تا قبل از اینکه پدرمان دربیاید، قطعنامه را پاره کند.)، با گلو( یک میکروفون پیدا می کنیم و یک تعداد قطعنامه دست تعدادی بچه محصل می دهیم و فریاد می زنیم: پاره اش کنید، پاره می شود.)، وسط میدان( وسط میدان و جلوی جمعیت قطعنامه را درمی آوریم و پاره می کنیم، قبلا این کار را صدام کرد و پاره شد.)

حکایات و امثال: « آخر شاه منشی کاه کشی یه»، « آدم بی فکر حساب سه تا قطعنامه رو باید پس بده»، « قطعنامه که سه تا شد اوضاع یا ناجور می شه یا خیلی ناجور»، « آدم عاقل با شاخ گاو با مافوقش برخورد نمی کنه.»، « از هرچی بدم اومد، سرملت اومد.»، « از این گوش می گیره از اون گوش در می ره می خوره توی سر ملت.»، « اگه لوطی نگه حق مسلم ماست، دلش می گنده»، « با این زبون اگه هفت تا دختر کورو کچلش شوهر کرده باشن، همه شون تا سال دیگه طلاق می گیرن.»، « این تو بمیری از اون تو بمیری ها نیست.»، « بازی اشکنک داره، بخصوص بازی هسته ای»

شاعر در مورد قطعنامه گفته است

دو بیتی

گاه باشد که آدمی دلسوز

نامه ارسال می کند شب و روز

چون شود قطع نامه اش صادر

باورش نیست شد تمام هنوز

عالیجناب و شکاف....

alijenab-eshgh — Thu, 31 Jan 2008 16:21:39 GMT

در راستای انتخابات و نزدیکی دولت و ملت (این نزدیکی اون نزدیکی!!! نیستا...لطفا از س.ک.سی فکر کردن بپرهیزید...) شما را به خواندن متن زیر دعوت مینمایییم.

شکاف: پارگی، فاصله بین دو چیز که گاهی با یک چیز و گاهی با هیچ چیز پر نمی شود. شکاف معمولا بین دو چیز که با هم فرق دارند، یا یک چیز که قرار شده بخشی از آن با بخش دیگرش فرق کند، بوجود می آید. شکاف را اگر به موقع ندوزند، ممکن است جر بخورد.

انواع شکاف: پارگی کت، پارگی شلوار، پارگی پیراهن یوسف، ( حالا من چون فرهنگ لغت هستم باید همه جاهایی را که پاره شده اسم ببرم؟) شکاف میان دولت و ملت، شکاف میان دولت و حکومت، شکاف درونی دولت، شکاف طبقاتی، شکاف بین مردم و رئیس جمهور. معمول چنین شکافی ممکن است وجود داشته باشد، ممکن هم هست که وجود داشته باشد، اما قرار نباشد که به غریبه چیزی بگوئیم.

نحوه دوخت شکاف بین دولت و ملت: اول ملت را برای تشکیل صفوف به هم فشرده علیه دشمن و برای ایجاد زنجیره هفتاد کیلومتری دعوت می کنیم. دوم اگر ملت پول سوار شدن به ماشین یا اتوبوس و تاکسی و غیره و رضایت و از این جور چیزها داشتند می آیند و صف مذکور را تشکیل می دهیم.

سوم، ملت را سه دوهفته در خیابان منتظر نگه می داریم تا دولت از سفر خارجی برگردد و به سفر استانی برود و وقتی به پایتخت آمد، در حین بازدید سرزده به وزارت اهن و تلپ، شکاف ملت و دولت را می دوزیم. هشدار احتیاطی: در چنین شرایطی اعلام مواضع اقتصادی یا افزایش گرانی ها باعث افزایش شکاف می شود، که در آن صورت ملت را باید از طریق چیزی مثل وام بانکی یا وام ازدواج وصله کنیم، چون کار از شکاف گذشته است.

آیا شکاف همیشه جوش می آید؟ بله، هر وقت هر دولتی تصمیم بگیرد که شکاف خودش و مردم را جوش بدهد، مثل آب خوردن این کار را می کند و در ایران هم این کار اینقدر ساده است که صد سال هر روز داریم آن را انجام می دهیم، حالا انجام نمی شود، یا مال تخش است، یا سوزنش، یا شدت پارگی، یا مشکلات دوزندگی و سوزندگی و دارندگی و برازندگی و چیزهای دیگر.
شاعر در مورد شکاف گفته است...

دوبیتی
افسوس که این شکاف باز است
اقسوس که طول آن دراز است
تو بر سر قله رفته ای دوست
ما مانده به چاه، این چه رازاست؟

برگی از دفتر خاطرات هاشمی رفسنجانی...

alijenab-eshgh — Thu, 06 Dec 2007 23:05:18 GMT

۱۴ آذر هشتاد و شش

تا ساعت شش صبح در خانه کار می‌کردم. آقای [عبدالله] جاسبی آمد. در مورد فشارهای روز افزور بر دانشگاه آزاد[اسلامی] و اینکه [آقای محمود احمدی‌نژاد رئیس جمهور محترم ایران اسلامی] تهدید کرده که اگر شهریه‌ها را پایین نیاورد فرزندان آقای جاسبی را مجبور به تحصیل در دانشگاه آزاد خواهد کرد، گلایه داشت. بخصوص این تهدید آخری را نمونه بارز کودک‌آزاری می‌دانست و می‌گفت یکی از فرزندانش گفته خودکشی خواهد کرد. مقداری دلجویی کردم، رفت.
نیم ساعتی خوابیدم. ساعت هشت صبح با نعره‌های [آقای حسین] موسویان از خواب بیدار شدم. آمده بودند که بگیرندش [و ببرندش و چوب توی آستینش کنند] که فرار کرده بود و خودش را به خانه ما رسانده بود و آنجا بست نشسته بود. مامورها را یک وردی خواندم، رفتند. به او تهمت [جاسوسی] زده‌اند، در حالیکه عرضه این کارها را ندارد. سپردم یک اتاق موقتی به حسین بدهند تا آب‌ها از آسیاب بیفتد.
عفت[خانم والده محترمه بچه‌ها و زوجه خودمان] با دوستانش رفت روضه. خوشبختانه بعد از بیست و هفت سال، از صرافت عربی خواندن افتاد و دست از سر [کچل] ما برداشت. از سال 61 تا 85 در صرف میر مانده بود.
سر صبحانه، سبزوار [رضایی میرقائد یا همان محسن رضاییِ خودمان] آمد. خیلی از دست دولت شاکی بود و از حرصش تمام صبحانه من را خورد. چنان [دو لپی] می‌خورد که بجز یک لقمه نان و پنیر چیزی به من نرسید. درخواست برخورد جدی‌تر با تیم [جناب آقای دکتر احمدی‌نژاد] را داشت و می‌گفت که آخرش مجبور خواهد شد با یک آر‌پی‌جی 7 به پاستور برود.
آقای حسن روحانی آمد. بعد رفت.
ظهر گفتم کباب از بیرون بیاورند. خبر رسید که چند تا بچه به در خانه سنگ می‌زنند. باید بچه‌های [سرکار خانم] فاطمه رجبی باشند. یاد بچه‌گی‌های مهدی افتادم که می‌رفت شیشه‌های خانه مهندس بازرگان را با سنگ می‌شکست. خدا [مهدی هاشمی آقازاده‌مان را ]حفظش کند.
بعد از ظهر را به مطالعه [ گنج العرش] گذراندم. عفت آمد. یکی از خانم‌ها در آنجا برای پسرش تقاضای کار کرده بود و عفت توصیه‌اش را کرد. گفتم [آن خانم؟ یا پسرش؟]خودش را به مرکز تحقیقات [استراتژیک مجمع تشخیص مصلحت نظام] معرفی کند. تشکر کرد.
شب محمد [خاتمی] آمد. چندتا جوک که {محمد علی} ابطحی برایش خوانده بود را گفت. خیلی خندیدیم. معتقد بود که یکی از بزرگترین فعالیت‌های اقتصادی و فرهنگی دوره اصلاحات، راه اندازی سرویس [اس] ام اس بوده است.

عالیجناب و حزب باد...

alijenab-eshgh — Wed, 31 Oct 2007 18:54:18 GMT

سلام....بازم سلام...میدونم یه مدتیه که نیستم و کم پیدام و صد البته بی وفا.....اونقدر بی وفا که به دوست های خوبم که تو این مدت میومدن و به عالیجناب سر میزدن و چراغ وبلاگ عالیجناب رو روشن نگه داشتن هم سر نزدم...میدونم بهانه کار و گرفتاری و روزمرگی و این زندگی لاکردار ......این روزا دیگه حناش رنگی نداره .......اما عالیجناب امید به یزرگواری شما دوستان خوبش داره و میدونه حتما میبخشینش...اصلا مگه میتونین نبخشین...ها ...دهه...به هر حال ...عالیجناب اومده...نمیدونم این روزا چقدر اخبار رو دنبال میکنین اما تا دلتون بخواد این روزا وفور موضوع برای نوشتن و نواختن ......کار رو سخت کرده .....اما این که تا جلوی تلویزیون لم میدی و میخوای یه قلپ چای بخوری .......میبینی این حزب و اون حزب و اون یکی حزب ...هی میگن ما لیستمون اینه و اونه...دیگه ناچار میشی یه دستی به قلم...(یا انگشتی به کیبورد) ....ببری....میدونم که همتون میدونین این حزب ها همه درد پول و دزدی دارن و کسی به فکر این مملکت و ما مردم نیست....خسته شدین؟....خوب پس بخونین...شاید یه لبخند کوچیک مهمون عالیجناب شدین....

حزب: تشکیلات. سازمان سیاسی. تشکل با برنامه. سازمانی که می خواهد به قدرت برسد تا اهداف خود را اجرا کند، اما وقتی به قدرت رسید برنامه را دور می اندازد و فقط سعی می کند خودش را حفظ کند. مجموعه ای از افراد که قرار است همه شان مثل هم فکر کنند، بنابراین اصلا فکر نمی کنند. نوع خارجی آن به سازمان یا تشکیلاتی می گویند که برنامه ای برای اداره کشور، رابطه با سیار کشورها و دستیابی به آرمانها و هدفهای معین تبلیغ کند و افراد همفکر را متشکل و تلاشها و کارهای سیاسی آنان را هماهنگ کند.

حزب ایرانی: مجموعه ای از افراد که گاهی همدیگر را می بینند و هر کدام یک جور فکر می کنند و درباره کارهایی که می خواهند بکنند، حرف می زنند.

زندگی تشکیلاتی ایرانی: سوسول دموکراسی( 15 تا 20 سالگی)، سوسیال دموکراسی( 20 تا 25 سالگی)، لیبرال دموکراسی( 25 تا 30 سالگی)، بیخیال دموکراسی( 30 تا 40 سالگی)، ناسیونال دموکراسی( 40 تا 50 سالگی)، دموکراسی دینی( 50 تا 60 سالگی) دین سالاری ملی( 60 تا 70 سالگی)

انواع حزب در ترجمه ایرانی: محافظه کار( رادیکال)، میانه رو( محافظه کار دینی)، اصلاح طلب( در جستجوی کار)، سوسیالیست( انجمن جوانان در حال مطالعه)، سوسیال دموکرات( یک سال سوسیالیست، یک سال دموکرات)، توده( هر ایرانی بالاخره نیم ساعتی در عمرش توده ای بوده است، ر.ک. ب. ب.)، چپ( لیبرال)، لیبرال( اولترا چپ)، تندرو( فاشیست)، فاشیست( محافظه کار)، راست( طرفدار اندیشه های چپ)، ملی مذهبی( قبلا مذهبی بوده، قرار است بعدا ملی بشود)، ملی گرا( انجمن پیرمردهایی که آخرین کارشان را چهل سال پیش کرده اند.)، فمینیست( زنانی که طرفدار دموکراسی هستند، ولی شوهرشان از سیاست متنفر است.) فمینیست اسلامی( مشکل لاینحل)

رابطه حزب و تعداد اعضا در ایران: بیش از ده میلیون نفر( به دستور دولت در انتخابات شرکت می کنند و تا انتخابات بعدی منحل می شوند.)، یک میلیون نفر( تصمیم می گیرد حکومت را عوض کند، اما حکومت آنها را عوض می کند.)، 100 هزار نفر( اگر گسترش پیدا کند نابود می شود، اگر گسترش پیدا نکند هیچ کاری نمی تواند بکند.)، ده هزار نفر( اگر مخفی بماند باقی می ماند، اگر علنی بشود تبدیل می شوند به صدنفر)، هزار نفر( همه شان یا مقامات دولت بعدی می شوند یا مقامات دولت قبلی اند.)، صد نفر( با همدیگر به کوه می روند و تبدیل به پنجاه خانواده می شوند.)، ده نفر( شدیدا مبارزه می کنند و به خارج می روند و تبدیل به بیست محقق غیر سیاسی خوب می شوند.)، چهار نفر( دو تا از دو تای دیگر انشعاب می کنند.)، دو نفر( به دلیل اینکه هیچ کدام رهبری دیگری را قبول ندارد، از هم جدا می شوند.)

شاعر پیرمردی که خودش مدتی عضو حزب بوده، در مورد حزب گفته است

دو بیتی

در بین مرام های احزاب

بنگر که صد اختلاف جاری است

اینان همه شان مرام دارند

آن نیز مرام خرسواری است

عالیجناب و ماهواره....

alijenab-eshgh — Tue, 02 Oct 2007 12:45:18 GMT

یک وسیله ارتباط دیداری نوشتاری که از طریق آن دشمنان قصد نابودی كشور را دارند ولی ما از طریق همان وسیله قصد نجات بشریت را داریم. یک وسیله الکترونیکی که با ارسال امواج تصاویر مستهجن را از همه جای جهان به ایران می فرستند و تصاویر آگاهی بخش را از ایران به همه جای جهان ارسال می کنند. این وسیله با یک بشقاب بزرگ پر از مواد فاسد کننده، مقداری سیم خطرناک، یک دریافت کننده منحط و یک کنترلر فاسد معلوم الحال کار می کند. کاربرد در جمله: « رئیس جمهور در آمریکا گفت، ماهواره به آن شکل در ایران ممنوع نیست، می توانید آن را در خیابان ببینید.»

اشکال ممنوعیت ماهواره: پلیس ماهواره را جمع می کند( روش عادی)، پلیس ماهواره را جمع می کند و مردم دوباره آن را می گذارند و پلیس دوباره آن را جمع می کند( ادامه روش عادی)، مردم خودشان ماهواره را جمع می کنند و تحویل پلیس می دهند( روش تحت فشار)، پلیس هم ماهواره ها را جمع می کند و هم مردم را جریمه می کند( روش تحت فشار زیاد)، پلیس در هر حال ماهواره را جمع می کند( روش نهایی(

چرا ماهواره به آن شکل ممنوع نیست؟ چون ممنوع است، ولی مردم پررو هستند.( فرهنگ ایرانشناسی نوین) چون قانونا ممنوع است، ولی مردم غیرقانونی زندگی می کنند( فرهنگ اصطلاحات حقوقی) چون از نظر پلیس ممنوع است و از نظر مردم ممنوع نیست( فرهنگ اصطلاحات کوچه) چون در تهران ممنوع است، ولی در نیویورک به آن صورت ممنوع نیست) فرهنگ اصطلاحات دیپلماتیک(

ممنوع: «چیزی که قانونا منع شده است.»، به آن شکل آزاد است: « ممنوع است» در خیابان می توانید ببینید: « یک روش استدلالی سقراطی که در آن سقراط برای اثبات یک موضوع شاگردانش را مجبور می کرد تا 10 هزار کیلومتر راه بروند تا حقیقت را کشف کنند.»

تاریخ ماهواره در ایران: ماهواره در عصر سامانیان که همه فکر می کردند دارند به سروسامانی می رسند، وارد ایران شد و بطور غیرقانونی همه از آن استفاده می کردند.) تاریخ عصر کارگزاران سامانی)، در عصر خاتمیان بشدت ممنوع بود، اما همه بشدت از آن استفاده می کردند.( تاریخ دنیای معاصر) در دوره اشکانیان کاملا ممنوع شد و مردم در حالی که بخاطر مشکلات مختلف گریه می کردند از آن استفاده می کردند.( تاریخ پسامدرن(

شاعر درباره ماهواره گفته است

ای که دیش مرا تو بردی دوش

وین ریسیور از آن شده خاموش

گوئیا گفته اند در نیویورک

ما مجازیم و هست، گویم کوش؟

عالیجناب و شیخ العظیم غلامرضا حسنی

alijenab-eshgh — Tue, 21 Aug 2007 19:39:18 GMT

آن نابغه پرسابقه، آن معرفت بی مبالغه، آن شیخ الصادقین، آن رهرو هر نوع یقین، آن معاند سیاستهای پولی و ارزی، آن موافق تراکتور و کشاورزی، آن متقدم کل مجاهدین، آن دشمن لنین و حجاریان و استالین، آن دارنده کلاشینکف، آن داننده رموز پیشه وری و خروشچف، آن پیرو سیاست جنگی، آن مولد خیار و پیاز و گوجه فرنگی، آن زننده داش به هر چه باش، آن به هر جوان گوید اوباش، آن حلال مشکل جوانان از بیکاری، آن مخالف ژل و پیتزا و روزنامه و بیعاری، آن صاحب هر طناب و رسنی، آن رهرو دوگنبدان و ممسنی، شیخنا و مولانا و وتدنا، شیخ العظیم غلامرضا حسنی، از اعاظم فنون سخنوری بود، و در طنز تالی تلو انوری بود و دارنده مقامات لشگری و کشوری بود.

نقل است که چون بدنیا آمد، انفجاری عظیم بشد و صد تن از شیوخ را موج انفجار همی بگرفت و هزارتن از اقطاب بر مین برفتند و صدهزار مرغان هوا بگریختند و ماهیان در ارومیه از هیبت و عظمت آن صدا از دریا بیرون ریختند. و شیخان و اقطاب جمع آمدندی و وی را اطاعت کردندی، چون چاره نداشتند.

شیخ حسن ارموی نقل کناد که شیخنا در عنفوان شباب به کسوت عساگر همی درآمد، از فرط شوق که وی را به سلاح بودی و به صلاح نه، تا کفار و زنادقه به امیری شیخ اسماعیل سیمیتقو، لعنه الله علیه امارت ارومیه بگرفتند و ماجرایی بشد و کرور کرور در آن ماجرا بمردند، پس شیخ به بیابان همی شد و صد روز بیتوته همی کرد تا پیری بر وی ظاهر شد. گفت: چه کنم؟ پیر گفت: به شهر برو و به کسوت علمای علم کیمیا و اسطرلاب و هیئت و نجوم و فیزیخ و دیگر علوم به درآی تا خدمت مردمان کنی. شیخنا بگفت: اینها که گفتی چه باشد؟ پیر لختی درنگ کرده، همی گفت: هیچ، هر کار خواهی بکن.

از شیخنا کلمات عالی نقل است. بگفت: « یخرج العیون الیسار فی الجراید»( ترجمه: ای روزنامه های چپی، چشمتان را در می آوریم.) و بگفت: « انا مخالف الحریه، بیکاز القول الرجل بیر بیر» ( ترجمه: من با آزادی مخالف بوده و هستم، چون انسان آزاد نیست و فقط خدا آزاد است و حرف مرد هم یکی است، مگر اینکه زن باشد.) و بگفت: « ما به جای ادون یارارام اینقدر نفت مصرف بسوزانیم؟»( ترجمه: وقتی هیزم می توانیم بسوزانیم چرا نفت.) و بگفت: « من از بین هاشمی و احمدی نژاد، به هر دو رای می دهم، چون هر دوتا را قبول دارم.» و تلامذه نقل کردند که هر جمعه کرور کرور ملت اسلام از بلاد مختلفه در نماز وی حاضر شده و آنان که ایمان داشتند، کافر و آنان که کافر بودند، ایمان همی آوردند.

شیخ جوادالموسوی نقل همی کناد که نزد شیخنا برفتم و دیدم که شیخ بیل همی زند و عرق از سر و روی او چنان است که رودی شده است و چندین کشتی در آن روند، گفتم: شیخ! چه گویی از بابت جراید؟ گفت: چپی. گفتم: چه گوئی از بابت حجاریان؟ گفت: کمونیست. گفتم: چه گوئی از بابت خاتمی؟ گفت: از همه بدتر بود. گفتم: مردمان چه کنند؟ گفت: کشاورزی. گفتم: آمریکا چه باشد؟ گفت: کافر. گفتم: با آن چه کنیم: گفت: جنگ. گفتم: اصلاح طلب چه بود؟ گفت: حیوان. گفتم: مجلس چه باشد؟ گفت: چند نفر بیکار. گفتم: تلویزیون چه باشد؟ گفت: فسق و فجور. و هر سووال که کردمی فی الفور جواب بگفت، چنان که افلاطون و سقراط هم آنقدر ندانست.

نقل است که چون به عزرائیل فرمان رسید تا جانش بگیرد، پرسید: نامش چیست؟ بگفتند: غلامرضا حسنی. عزرائیل از هیبت نام او در دم جان داد و اکنون شیخنا زنده است، رضی الله عنه.

عالیجناب به مجلس میرود.....

alijenab-eshgh — Sun, 05 Aug 2007 14:20:18 GMT

سلام...اول از همه عالیجناب میخواد از تمام دوستانی که میان به وبلاگ خودشون و با نظراتشون ما رو شرمنده خودشون میکنن بعد ما به دلیل گرفتاری زیاد نمیرسیم بهشون زود زود سر بزنیم عذرخواهی کنم....انشاءالله در آینده جبران میکنم و زود به زود خدمت همگی میرسم برای عرض ادب ...

حالا که عذرخواهی کردیم و شما هم حتما ما رو بخشیدید ....بخونید....امیدوارم که یه لبخند کوچولو مهمون عالیجناب باشید.....

مجلس: محل جلوس. جایی که عده ای وکیل می نشینند و با صدای آهسته مشکلات کشور را گفته و با صدای بلند احسنت می گویند. مناسب ترین و نرم ترین محل برای جلوس آدمهای مهم. محلی که در آن می نشینیم و با هم حال می کنیم. کاربرد در جمله: « دیروز در یک مجلس باحال بودیم». محل کشف ارتباطات قزوین و آمریکا. در صورتی که صندلی های مجلس مشکل داشته باشد، دائما تعداد افراد حاضر در جلسه تغییر می کند. مجلس نمایندگان: محلی که قرار بود نمایندگان مردم در آن بنشینند و در راس امور باشد، ولی فعلا در یک جای دیگر امور است. جمله قصار: « دیروز هیات رئیسه مجلس مانند سالهای قبل و به همان شکل انتخاب شد.«

مجلس ترحیم: نوعی مجلس تقریبا شبیه مجلس خودمان. مجلس ختم: نوعی مجلس شبیه مجلس ترحیم. مجلس قانونگذاری: یک مجلس که در آن قوانین تصویب شده و بعدا رد می شود یا معلوم می شود چقدر فوری است. مجلس شورای اسلامی: نوعی مجلس ختم قانون اساسی. مجلس شورای ملی: نوعی مجلس که در راس امور نبود و همین وظیفه ای را داشت که انگار در راس امور است. مجلسین: جمع دو مشکل.

مجلس آرا: « کسی که می تواند سر افراد حاضر در مجلس را گرم کند، برای آنها شعرهای بامزه بخواند و اشکالات گویش فارسی آنها را بگیرد، لازم هم نیست خیلی موجود باهنری باشد. »، مجلس آرایی: « کلیه فنونی که لازم است باهنرمندی تمام انجام شود تا مجلس کاملا هماهنگ با آهنگی که هر روز نوع آن تغییر می کند، حرکت کند. الزاما این حرکت موزون نیست.»، مجلسی: نوعی گوجه فرنگی، نوعی بادمجان، نوعی خیار و انواع میوه که برای مصرف در مجلس مناسب است ولی اگر بیرون مجلس مصرف شود، ممکن است مصرف کنندگان آن سردی شان بکند.

هیات رئیسه مجلس: « تعدادی از وکلای مجلس که پس از یک سال ماندن در آن بالا چاق می شوند و دیگر نمی توانند پائین بمانند، برای همین به دلایل پزشکی باز هم همانجا می مانند.«

چرا به مجلس « خانه ملت» می گویند؟ چون دولت قیمت آن را تعیین می کند. چرا می گفتند مجلس در راس امور است؟ چون آن موقع امور راس داشت. چرا نمی گویند مجلس در ذیل امور است؟ چون از تعارف خوششان می آید.

شاعر در مورد مجلس می گوید:

مُستزاد

این مجلس هفتم بخدا دسته ی گل بود

دیدی که چه هل بود؟

هر کار که کردند قشنگ و متعادل

یا! حداد عادل!

افسوس فقط صندلی از چرم و فنر بود

کار باهنر بود....

) ادامه ابیات در نسخه دهلی پاک شده است.........(