24 اسفند: یکی از روزهای ماه اسفند که مردم در آن روز مشغول خرید هستند. نام سابق میدان انقلاب. روز تولد رضا خان پهلوی سابق. روزی که قرار است انتخابات هشتمین دوره مجلس شورای اسلامی برگزار شود. کاربرد در جمله: « وسط این همه روز و ماه و سال، چطوری 24 اسفند رو برای انتخابات پیدا کردید؟»

نحوه انتخاب روز مناسب برای انتخابات: باید تعطیل باشد، مردم کاری نداشته باشند، تا دو هفته بعد از آن امکان خبررسانی باشد، امکان بکارگیری نیروهای مناسب در تعداد زیاد در آن روزها وجود داشته باشد، شورای نگهبان دائر باشد تا انتخابات را تائید کند، ترجیحا عزای عمومی باشد، مردم بتوانند به موارد تخلف اعتراض کنند، همه این موارد را در نظر می گیریم و روزی را که به هیچ وجه مناسب نباشد، انتخاب می کنیم.

وقت مناسب برای ثبت نام نامزدها: آخرین وقت ممکن. وقت مناسب برای برگزاری انتخابات: هر وقتی که خبرنگاران سرکار نمی روند و مردم خبر نمی خوانند. وقت مناسب برای اعلام نتایج آرا: وسط چیدن سفره هفت سین. روش گرم کردن تنور انتخابات: چون نزدیک چهارشنبه سوری است، خودش گرم می شود.

انتخابات مجلس: یک فرایند پیچیده که طی آن مردم کسانی که ما علاقمندیم آنها را انتصاب کنیم، انتخاب می کنند.

شیوه مناسب برای شمارش آرا: اگر کامپیوتر بتواند آرای مردم را بدون اشتباه اعلام کند، شیوه دستی مناسب است. نحوه مناسب برای شمارش دستی آرا: با دست راست آرا را می شماریم و با دست چپ جمع می بندیم. بهترین میزان مشارکت آرا: همان که اعلام شده است.  

شاعر در مورد بیست و چهارم اسفند سروده است:
دوبیتی
گفتم ز چه روی بیست و چار اسفند؟
گفتا که دلم چنین نموده است پسند
گفتم که دلیل دیگری نیزت هست؟
گفتا به دلایلی که قبلا گفتند

قطعنامه: کاغذ پاره، یک تکه کاغذ که روی آن به زبان انگلیسی یک چیزهایی می نویسند که اگر آدم خوشش نیامد، ان را پاره می کند. نظر یک گروه که بصورت قطعی نوشته می شود. پاره کردن قطعنامه: کاری که آدم می تواند راحت انجام دهد، ولی چون نسخه های دیگری هم از آن وجود دارد، بهتر است همه را با هم پاره کند. کاربرد در جمله: « امروز قرار است قطعنامه صادر کنند، ما می ریم بخوابیم.»

در صورت صدور قطعنامه چه باید کرد: مدتی به صادر کنندگان فحش می دهیم، بعد منتظر صدور قطعنامه بعدی می مانیم، بعد آنها وقتی می بینند ما عین خیال مان نیست، می فهمند اشتباه کرده اند و به دست و پای ما می افتند ولی ما به آنها محل سگ هم نمی گذاریم. اگر پس از صدور قطعنامه حمله کردند باید چه کنیم؟ همان کاری که قبل از صدور قطعنامه انجام می دهیم، اینقدر به آنها بدوبیراه می گوئیم تا از رو بروند.

روش پاره کردن قطعنامه: با قیچی( در حالی که ورود و خروج قیچی ممنوع شده است، یک قیچی قدیمی پیدا می کنیم و پاره می کنیم.)، جلوی دشمن( تصمیم می گیریم به خارج برویم و قطعنامه را جلوی چشم شان پاره کنیم، ولی چون خروج مان از کشور ممنوع است، در ابرقو این کار را می کنیم.)، با دست( در حالی که دست مان از همه جا کوتاه شده، قطعنامه را ریز ریز می کنیم.)، با پا( یک دیپلمات را احضار می کنیم و به او می گوئیم اگر این قطعنامه را اجرا کنند چه اتفاقی می افتد؟ او می گوید پدرمان در می آید. بعد با پا می زنیم توی سرش و مجبورش می کنیم تا قبل از اینکه پدرمان دربیاید، قطعنامه را پاره کند.)، با گلو( یک میکروفون پیدا می کنیم و یک تعداد قطعنامه دست تعدادی بچه محصل می دهیم و فریاد می زنیم: پاره اش کنید، پاره می شود.)، وسط میدان( وسط میدان و جلوی جمعیت قطعنامه را درمی آوریم و پاره می کنیم، قبلا این کار را صدام کرد و پاره شد.)

حکایات و امثال: « آخر شاه منشی کاه کشی یه»، « آدم بی فکر حساب سه تا قطعنامه رو باید پس بده»، « قطعنامه که سه تا شد اوضاع یا ناجور می شه یا خیلی ناجور»، « آدم عاقل با شاخ گاو با مافوقش برخورد نمی کنه.»، « از هرچی بدم اومد، سرملت اومد.»، « از این گوش می گیره از اون گوش در می ره می خوره توی سر ملت.»، « اگه لوطی نگه حق مسلم ماست، دلش می گنده»، « با این زبون اگه هفت تا دختر کورو کچلش شوهر کرده باشن، همه شون تا سال دیگه طلاق می گیرن.»، « این تو بمیری از اون تو بمیری ها نیست.»، « بازی اشکنک داره، بخصوص بازی هسته ای»

شاعر در مورد قطعنامه گفته است

دو بیتی

گاه باشد که آدمی دلسوز

نامه ارسال می کند شب و روز

چون شود قطع نامه اش صادر

باورش نیست شد تمام هنوز