در راستای انتخابات و نزدیکی دولت و ملت (این نزدیکی اون نزدیکی!!! نیستا...لطفا از س.ک.سی فکر کردن بپرهیزید...) شما را به خواندن متن زیر دعوت مینمایییم.

شکاف: پارگی، فاصله بین دو چیز که گاهی با یک چیز و گاهی با هیچ چیز پر نمی شود. شکاف معمولا بین دو چیز که با هم فرق دارند، یا یک چیز که قرار شده بخشی از آن با بخش دیگرش فرق کند، بوجود می آید. شکاف را اگر به موقع ندوزند، ممکن است جر بخورد.

انواع شکاف: پارگی کت، پارگی شلوار، پارگی پیراهن یوسف، ( حالا من چون فرهنگ لغت هستم باید همه جاهایی را که پاره شده اسم ببرم؟) شکاف میان دولت و ملت، شکاف میان دولت و حکومت، شکاف درونی دولت، شکاف طبقاتی، شکاف بین مردم و رئیس جمهور. معمول چنین شکافی ممکن است وجود داشته باشد، ممکن هم هست که وجود داشته باشد، اما قرار نباشد که به غریبه چیزی بگوئیم.

نحوه دوخت شکاف بین دولت و ملت: اول ملت را برای تشکیل صفوف به هم فشرده علیه دشمن و برای ایجاد زنجیره هفتاد کیلومتری دعوت می کنیم. دوم اگر ملت پول سوار شدن به ماشین یا اتوبوس و تاکسی و غیره و رضایت و از این جور چیزها داشتند می آیند و صف مذکور را تشکیل می دهیم.

سوم، ملت را سه دوهفته در خیابان منتظر نگه می داریم تا دولت از سفر خارجی برگردد و به سفر استانی برود و وقتی به پایتخت آمد، در حین بازدید سرزده به وزارت اهن و تلپ، شکاف ملت و دولت را می دوزیم. هشدار احتیاطی: در چنین شرایطی اعلام مواضع اقتصادی یا افزایش گرانی ها باعث افزایش شکاف می شود، که در آن صورت ملت را باید از طریق چیزی مثل وام بانکی یا وام ازدواج وصله کنیم، چون کار از شکاف گذشته است.

آیا شکاف همیشه جوش می آید؟ بله، هر وقت هر دولتی تصمیم بگیرد که شکاف خودش و مردم را جوش بدهد، مثل آب خوردن این کار را می کند و در ایران هم این کار اینقدر ساده است که صد سال هر روز داریم آن را انجام می دهیم، حالا انجام نمی شود، یا مال تخش است، یا سوزنش، یا شدت پارگی، یا مشکلات دوزندگی و سوزندگی و دارندگی و برازندگی و چیزهای دیگر.
شاعر در مورد شکاف گفته است...

دوبیتی
افسوس که این شکاف باز است
اقسوس که طول آن دراز است
تو بر سر قله رفته ای دوست
ما مانده به چاه، این چه رازاست؟